آیات متشابه لفظی قرآن برجسته ترین محلّ نمود تغییرات سبکی است. بر این اساس، پژوهش حاضر با به کارگیری روش توصیفی _ تحلیلی و استفاده از رویکرد تحلیل مؤلّفه ای، به موضوع جایگزینی افعال در آیات متشابه لفظی قرآن پرداخته و ضمن بررسی های تفسیری مشخّص کرده است که چرا در هر جایگاهی فعل به خصوصی به کاررفته است. به طور کلّی پژوهش حاضر بر این پیش فرض استوار شده که تعیین مؤلّفه های معنایی هر واژه و شناخت بافت و هم متن آن، در شناخت تغییر سبک آیات مؤثّر است. بررسی داده های قرآنی نشان دهندۀ این است که جایگزینی واژگانی، به عنوان یکی از تغییرات سبکی آیات متشابه لفظی قرآن کریم توسّط عوامل هم متن و بافتی تحت تأثیر قرار می گیرد؛ همان گونه که هر بافت با پیروی از پدیدۀ زبان شناختیِ «محدودیّت های گزینشی»، واژۀ متناسب با خود را اقتضا می کند. با شناخت عوامل یادشده، این نتیجه حاصل آمد که واژگان منتخب به کاررفته در آیات مورد بحث، بهترین، دقیق ترین و مناسب ترین واژگان ممکن بوده؛ چنان که جایگزینی آن ها با واژگانی دیگر مخلّ معنای مقصود خداوند خواهد بود.